பார் புகழும் ஹிந்துமதம் (தொகுப்பு) - 1
ஒரு நூல் கண்ணில் பட்டது. A tribute to Hinduism என்பது நூலின் தலைப்பு. எழுதியவர், தொகுத்தவர் Sushama Londhe என்ற இந்திய அமெரிக்கர். Pragun Publication New Delhi 2008 பதிப்பு. ரூ 895 போட்டிருந்தார்கள். 549 சொச்சம் பக்கங்கள் கொண்ட நூல் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. காரணம் ஹிந்து மதத்தைப் ப்ற்றி உலகில் பல காலங்களில் பல நாட்டு அறிஞர்கள் என்னென்ன கூறியிருக்கின்றனர் என்பதை மிக விரிவாகத் தொகுத்துத் தந்திருக்கின்றார் சுஷமா. ஏற்கனவே சுவாமி ததாகதாநந்தா எழுதிய நூலான A Journey of Upanishads to the West என்ற நூலும் உபநிஷதங்கள் மேற்கிற்குப் போன கதையையும், ஹிந்து மதத்தின் பெருமைகளை மற்றவர் விதந்தோதியதையும் கூறும்.
சுஷமா Hindu Wisdom என்றே ஒரு வலைத் தளம் வைத்திருக்கின்றார் போலும்.
இப்பொழுதெல்லாம் வலைத் தளம் நூலாக ஆவது சகஜமாகப் போய்விட்டது.
அதைப் படித்தவுடன் எனக்கு ஒரு நப்பாசை ஹிந்துவைப் பற்றி உலகத்தில் யார் யார் என்னென்ன பெருமையான வாசகங்களைக் கூறியிருக்கின்றனர் என்று சம்பாதிப் பார்வையாகப் பார்க்க வேண்டும் என்று. ஏதோ அவ்வப்பொழுது நான் படித்த, படிக்கும், கேள்விப்படும் திசைகளிலிருந்து ஹிந்துவின் பெருமையை நினைத்துப் பார்க்கிறேன். நீங்களும் கொஞ்சம் ஒத்துழையுங்கள். நம்மை நாமே நிறையத் திட்டிக்கொண்டாய்விட்டது. For a change நமது பெருமை என்ன என்பதையும் பார்ப்போமே!!
முதலில் என் கண்ணில் பட்டது ரிபப்லிகன் சைனாவைச் சேர்ந்த தத்துவ அறிஞரான ஹூ ஷி (Hu Shih) என்பவரது அபிப்ராயம். இந்தியர்களின் அமைதிக் காதலை வியந்து எழுதுகிறார். (பக் 51)
India conquered and dominated China culturally for 20 centuries without ever having to send a single soldier across her border.
Never before had China seen a religion so rich in imagery, so beautiful and captivating in ritualism and so bold in cosmological and metaphysical speculations. Like a poor beggar suddenly halting before a magnificient storehouse of precious stones of dazzling brilliancy and splendour, China was overwhelmed, baffled and overjoyed. She begged and borrowed freely from this munificent giver. The first borrowings were chiefly from the religious life of India, in which China's indebtedness to India can never be fully told.
ஹூ ஷி (1891 --1962) மக்களின் பிரதேச வழக்கு மொழியில் எழுதுவதை ஊக்கம் கொடுத்துப் பரப்பினாராம். அமெரிக்காவிற்குத் தூதராகவும் (1938--42) பீகிங் பல்கலைக் கழகத்திற்கு சான்ஸலராகவும்(1946--48) இருந்திருக்கிறார்.
***
(ஹிந்துமதம் என்றே பெயரே சிறந்தது. ஸநாதன தர்மம் என்றெல்லாம் சொன்னால் ஹிந்துப்பண்பாட்டின் விஸ்தீர்ணத்துக்குச் சொந்தமானவர்களில் சிலரை வெளியேற்றி விடுகிறது. ஹிந்துவாகிய நானேதான் ஒரு காலத்தில் ஸநாதனியாக இருக்கிறேன், ஒரு காலத்தில் சைவனாக இருக்கிறேன், ஒரு காலத்தில் வைஷ்ணவனாக இருக்கிறேன், ஒரு காலத்தில் சாக்தனாகவோ, சமணனாகவோ, பௌத்தனாகவோ ஆகியிருக்கிறேன். ஒரு காலத்தில் நாஸ்திகனாகக்கூட ஆகியிருக்கிறேன். ஆனால் ஹிந்துப்பண்பாட்டில் உருவாகியவன் என்ற என் அடிப்படை இயல்பில் கெடாமல்தான் என் ஆர்வங்களும், பயணங்களும் காலகதியில் இருந்துகொண்டிருக்கின்றன வரலாறு நெடுக.
கர்ம விளைவுகளைப் பற்றிய கொள்கையையும், மறுபிறப்பு, புண்ணியம் பாபம் என்ற கொள்கைகளும், உலகப் படைப்பில் நாம் ஒரு அங்கம், நமக்காகப் படைக்கப்பட்டதே உலகு அனைத்தும் என்று நினைப்பது தவறு என்ற தெளிவும், அனைத்து உயிர்க்கும் என் எண்ணத்தால், சொல்லால், செயலால் தீங்கு கருதாமல் இருப்பதே நனி சிறந்த தவம் என்ற அமைதியும், சரியான எண்ணங்கள், சரியான பேச்சு, சரியான அனுஷ்டானம், சரியான தியானம் என்பதை நோக்கிய என் தேட்டமும் என் சம்பிரதாயம் எதுவாயினும் என்னை ஹிந்துவாக அடையாளம் காட்டுகின்றன.
என்னுடைய பெருமையை நான் செவிமடுக்கும் நேரமிது. அவ்வளவே. விரும்பியவர்கள் சேர்ந்துகொள்ளலாம்.
உஷ்!! சத்தம் போடாமல் இருங்கள். காலத்தின் கடைக்கோடியிலிருந்து, தேசத்தின் ஆழங்களிலிருந்து, நுண்ணிய அதிர்வுகள் வருகின்ற நேரம்.
silence please !! )
***
Fஃப்ரான்ஸ்வா மாரி அரூஏ வோல்தேர் (1694--1774) என்பவரை Voltaire என்று நாம் அறிவோம். பிரான்ஸு தேசத்தின் தத்துவ அறிஞர்களில் ஒருவர். நாஸ்திகர். சர்ச்சைக் கண்டால் கண்டனம்தான். அவர் பாடும் ஹிந்துவின் புகழ் இருக்கிறதே அலாதி! 'துணிச்சலிலும் கயமையிலும் நாம் அவர்களை மிஞ்சி எங்கேயோ இருக்கிறோம். ஆனால் ஞானத்தில் அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் நிற்கவும் லாயக்கில்லை. பாரதத்துக்குப் போய் ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்களைத் தாங்களே பணத்திற்காகக் கொன்று குவிதததுதான் மிச்சம். ஆனால் கிரேக்கர்களோ முற்காலத்தில் அந்த நாட்டுக்குப் போய்தான் தங்கள அறிவை ஈட்டிக்கொண்டார்கள்' என்ற பொருள்படக் கூறுகிறார்.
'We have shown how much we (Europeans) surpass the Indians in courage and wickedness, and how inferior to them we are in wisdom. Our European nations have mutually destroyed themselves in this land where we only go in search of money, while the first Greeks traveled to the same land only to instruct themselves'
விட்டாரா வோல்டேர்? ஏதோ பிறவியில் கங்கா நதியில் பிறந்திருப்பார் போல. கங்கா என்று உருகுகிறார்.
'I am convinced that everything has come down to us from the banks of the Ganges,-- astronomy, astrology, metempsychosis, etc.'
'It is very important to note that some 2500 years ago at the least Pythagoras went from Samos to the Ganges to learn geometry...But he would certainly not have undertaken such a strange journey had the reputation of the Brahmins' science not been long established in Europe..'
இந்த வால்டேருக்கு பித்து முத்திவிட்டது! இங்கே பாருங்கள் --
'Everything without exception is of Indian origin' ' Whether directly or indirectly, all nations are originally nothing but Indian colonies.'
பாரதம் அதன் ஞானத்திற்காக அணுகப்படுவதை விடுத்து அதன் செல்வங்களுக்காகச் சூறையாடப்படுவதைக் கண்டு வெறுத்து வோல்தேர் விளம்புவது ஈது --
If the Indians had remained unknown to the Tartars and to us, they would have been the happiest people in the world.
'ஏண்டா தத்தாரியா சுத்தற?' என்பது இந்த Tartar லிருந்து வந்ததுதானோ?
(Ref:Sushama Londhe, pp 6--7)
***
ரஷ்யாவில் 90,000 ஹிந்துக்கள் இஸ்கான் கணக்குப்படி. அவர்களின் பிரதிநிதிகளைச் சந்தித்துப் பேசிய போர்ட் கூறியது: My main activity is connected with propagandizing Indian culture throughout the world. (நன்றி Sushma Londhe pp 472)
***
லின் யூடங் (1895 -- 1976) Lin Yutang என்ற சீன அறிஞரைப் பலர் அறிந்திருப்பர். The Wisdom of China and India என்ற நூலை எழுதியவர். ஹிந்துக்கள் இயற்கையான அருள் நெறி வாய்ந்தவர்கள் என்பது அவர் கருத்து. கடவுளை நேராகக் கண்டு அனுபவிப்பது என்பதே அவர்களுடைய மதம் என்று கருதியவர்.
அவர் இதிகாசங்களைப் பற்றி எழுதுகிறார்.
My love and true respect for India was born when I first read the Indian epics, the Ramayana and the Mahabharata in the present translation in my college days. In these two masterpieces we are brought closer to the atmosphere, ideals and customs of ancient Hindu life than by a hundred volumes of commentary on the Upanishads, and through them Hindu ideals, as well as Hindu men and women, become real to us.
பாரதத்தின் மிகச் சிறந்த இலட்சிய பெண்மையான சீதா தேவியைப் பற்றிக் கூறுமிடத்து பரவசமாகிறார் லின் யூடங்.
The creative imagination of the Hindus has conceived no loftier and holier character than Sita; the literature of the world has not produced a higher ideal of womanly love, womanly truth and womanly devotion.
Amaury de Riencourt (1918) என்பவர் பிரான்ஸில் ஆர்லியன்ஸ் என்ற இடத்தில் பிறந்தவர். பல நூல்கள் எழுதியுள்ளார்.-- The American Empire, The Soul of India. ஹிந்துமதம் பற்றி அவருடைய கருத்து
The boundless riches of the Hindu faith, its universal appeal, its tolerance, the profundity of Hindu philosophy and its enduring roots among the Indian people all this made India a poor soil for West -- Christian sowing.
(Ref: Sushama Londhe )
***
அமெரிக்க விண் நிலை ஆய்வாளர், விண் வெளி உயிரியல் நிபுணர், 'விஞ்ஞானத்தை விளக்கப் போறேண்டி' என்று பொதுமக்களுக்குப் பரப்புவதில் வெற்றியடைந்தவர், மற்ற கிரகங்களில் உயிர் இருக்கிறதா என்ற ஆய்வுகளை ஊக்கியவர்--- யாரென்று உங்களுக்கே தெரிந்திருக்கும். DR Carl Sagan (1934--1996)
ஹிந்து மதக் கருத்துக்களால் ஈர்க்கப்பட்டவர். கூறுகிறார் :
The Hindu religion is the only one of the world's great faiths dedicated to the idea that the Cosmos itself undergoes an immense, indeed an infinite, number of deaths and rebirths. It is the only religion in which the time scales correspond, to those of modern scientific cosmology. (Cosmos)
The most elegant and sublime of these is a representation of the creation of the universe at the beginning of each cosmic cycle, a motif known as the cosmic dance of Lord Shiva..
இவருடைய புகழ் பெற்ற நூல்கள் Cosmos, Broca's Brain .
***
ராஜா ராம் மோகன் ராய் என்பவரைப் பற்றி 19ஆம் நூர்றாண்டு இந்திய சரித்திரத்தில் படித்திருப்பீர்கள். ஆனால் நான் குறிப்பிடப்போவது Dr Raja Ram Mohan Roy. இவர் டொரொண்டோ பல்கலைக் கழகத்தில் ஆராய்ச்சி விஞ்ஞானியாகச் செயல் புரிகிறார். இவருடைய நூல் Vedic Physics: Scientific Origin of Hinduism என்பது. அதில் இவர் நம் கவனத்தை சில நறுக்கான கருத்துக்களால் கவர்கிறார். எது பக்தி இழையில் ஓரிடத்தில் சொல்லியிருந்தேன். அதாவது, 'அறிவை முற்றிலும் உள்வாங்கியது பக்தி என்பதை என்று புரிந்துகொள்கிறோமோ அன்று நமக்குக் கிழக்கு வெளுத்தது என்று பொருள்' என்ற பொருள்பட. சிலர் அது எப்படி என்று கேட்டார்கள் என்று நினைவு. ஆனால் இதோ இந்த விஞ்ஞானி ஹிந்துமத என்பதைப் பற்றியே என்ன கூறுகிறார் என்று பாருங்கள். படித்துவிட்டு நான் அசந்து போயிருக்கிறேன்.
The Vedas are considered eternal and logic demands that an eternal book can not contain mundane stories about human beings. The Vedas have been extensively studied and commented on by Indian intellectuals for all through history. With the rise of modern science it should have been feasible to crack the Vedic code at least three decades earlier, but here lies the greatest tragedy of India. Under the Marxist grip Indian intellectuals have been made ashamed of their heritage and most educated Hindus are ready to parade with the banner "We are ashamed to be Hindu" at the drop of a hat. Most educated Indians including scientists have no clue as to what is in the Vedas. The Vedas are written in Sanskrit and most educated Indians cannot understand it as there is a conspiracy to finish Sanskrit and everythingelse that Hindus should be proud of.
................The Vedas are the pillars of Hinduism. Hinduism has evolved from the Vedas. The Vedas formed the very basis of Indian civilization.
........................................Modern science had a difficult birth for formulating scientific theories, which Church perceived to be against its theory of creation. It is not a coincidence that modern science is against the idea of God and anything special about Earth and human beings. In India this type of conflict never arose. Hinduism was raised on the foundation of science and freedom of inquiry.
..........................The rise and fall of Hinduism is connected to the rise and fall of science, and scientists everywhere in the world are followig the spirit of Hinduism even without realising it.
விஞ்ஞானம் எதிர்ப்பு என்றால் அது மேற்கத்திய கடவுளுக்குத்தான் எதிர்ப்பு. ஏனென்றால் அங்கே கடவுள் கருத்து அறிவுக்கும், விஞ்ஞானத்துக்கும், சுதந்திரமான விசாரத்திற்கும் எதிர்ப்புகளால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் ஹிந்துமதத்தில் அறிவின், விசாரத்தின், சுதந்திரமான அகவயத் தேட்டத்தின் அடிப்படையில், உள்ளடக்கிய பொலிவாகத்தான் ஹிந்து மதம் என்பதே வளர்ந்து நிற்கிறது.
மொத்தத்தில் மதம் அறிவின் எதிரி -- மேற்கே, மதம் அறிவின் நிலை மாற்ற வளர்ச்சி --- ஹிந்து பண்பாட்டுப் புலத்தில்.
Stephen P Huyler என்பவர் கலையின் வரலாறு பற்றிக் கற்றுத் துறைபோயவர். ஸ்மித்ஸோனியன் கலை நிறுவனத்தில் க்யூரேடராக வேலை பார்ப்பவர். 2002ல் வெளிவந்த அவருடைய நூலான
Meeting God: Elements of Hindu Devotion என்பதில் ஹிந்துமதம் என்றால் என்ன என்று அனைத்து அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு சித்திரம் தீட்ட முயல்கிறார் பாருங்கள் :
Hinduism is a religion of individuality. Both good and evil are believed to be of God, and the purpose of most rituals is to maintain a balance between such opposites: creation and destruction, light and dark, masculine and feminine. All Hindus believe that the absolute is the pure blend of opposites, neither masculine nor feminine. For the Hindu, as every aspect of existence has a purpose, human meaning involves a fundamental sense of duty and of conscientious accountability. All individuals are considered part of the greater whole, which functions well only when eaxch person fulfills his or her obligations. The focus and means of worship are many, but the process has a common thread. It acknowledges one of the fundamental principles of Hinduism. God is a universal force, indivisible and yet infinitely divisible, the one and the many, the perfect mixture of all facets of existence.
Hinduism is a religion of strength, vitality, innovation, and balance.
ஹிந்துமதம் மனித வாழ்வின் அனைத்து கன பரிமாணங்களையும் தன்னுள் கொண்டு இருப்பதுவாய் , தனி ஒரு மனிதனின் அந்தரங்கக் கோட்பாடாகவும், அதே நேரத்தில் சமுதாயத்தில் அத்தனை வித தனி மனிதர்களும் தம் தம் உளப்பாங்கிற்கு ஏற்ப முன்னேற வசதியாக அமைந்து இலகும் ஒரே மதம் என்பதை Huyler ஆழ்ந்துணர்ந்து சித்திரிப்பதைக் காணலாம்
***
ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷா பற்றித் தெரியாதவர்கள் இருக்கமுடியாது. ஆங்கில இலக்கிய, நாடக மேதை. Pygmalion போன்ற நூல்களை எழுதியவர். ஓர் அழகான மாது அவரிடம் 'ஐயா என் அழகோடும், உங்கள் அறிவோடும் நமக்குள் ஒரு குழந்தை பிறந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!' என்றாளாம். அதற்கு ஷாவின் பதில், 'அது சரி அம்மணி. பிறக்கும் குழந்தை என் அழகோடும் உங்கள் அறிவோடும் மாற்றிப் பிறந்துவிட்டால் என்ன செய்வது?' பொது வாழ்க்கையில் பல அறிவாளிகளைக் குறித்து அவர் ஷா மாதிரி அறிவு தெறிக்க பதிலடி தருவதில் என்ற மாதிரியான அபிப்ராயக் கொழுந்துகளைக் கேட்டிருப்போம். அவர் ஹிந்துவைப் பற்றியும், இந்தியா பற்றியும் கூறியிருப்பது வினோதமாக இருக்கிறது. ஆனால் கச்சிதமாகவும் இருக்கிறது.
The Indian way of life provides the vision of the natural, real way of life. We veil ourselves with unnatural masks. On the face of India are the tender expressions, which carry the mark of the Creators hand.
In the face of an Indian, you can see the natural glory of life, while we have covered ourselves with an artificial clock.
The apparent multiplication of gods is bewildering at the first glance, but you soon discover that they are the same GOD. There is always one uttermost God who defies personification. This makes Hinduism the most tolerant religion in the world, because its one transcendent God includes all possible gods. In fact Hinduism is so elastic and so subtle.....
ஏகம் ஸத் விப்ரா பஹுதா வதந்தி என்ற ருக்கின் அர்த்தத்தை என்ன அழகாகத் தெரிந்தோ தெரியாமலோ வெளியிடுகிறார் பெர்னார்ட் ஷா. (நன்றி சுஷமா லாந்தே)
***
நாம் இன்று சொல்லும் ஹிந்துமதம் என்பது பல சம்ப்ரதாயங்களை உள்ளடக்கியது. பல ஆகம நெறிகளைத் தன் குடை நிழலில் குலவக் காண்பது. இத்தகைய ஆகம் வேத வேதாந்தப் பொதுப் பண்பாட்டுச் சங்கமமாக மீமத அமைப்பு ஹிந்துமதம் என்ற பெயரில் இனங்காணத் தக்க வகையில் தழைத்தது எங்கு? வட இந்தியாவிலா? தமிழகத்திலா? தமிழகம்தான். பாரதத்திற்கே தமிழகம் தந்த கொடைதான் ஹிந்துமதம். என்ன ஆச்சரியமாய் இருக்கிறதா? தமிழ் நாகரிகத்தின் பெருமையையும், தமிழ் வேதம் செய்த மாறன் சடகோபன் அடிபணிந்து உய்ந்தவர் சிறப்பையும், முப்பெரும் தத்துவங்களும் முகிழ்த்த விளைநிலமாய்த் திகழ்ந்த தென்னகத்தின் மாண்பையும் ஸ்வாமி விவேகாநந்தரின் வாய்மொழியில் கேட்போம்::::
Again, the South has Hinduism alive during the Mohammedan rule and even for some time previous to it. It was in the South that Shankaracharya was born, among that caste who wear a tuft on the front of the head and eat food prepared with cocoanut oil: this was the country that produced Ramanuja: it was also the birthplace of Madhva Muni. Modern Hinduism owes its allegiance to these alone. The Vaishnavas of the Chaitanya sect form merely a recension of the Madhva sect; the religious reformers of the North such as Kabir, Dadu, Nanak, and Ramsanehi are all an echo of Shankaracharya; there you find the disciples of Ramanuja occupying Ayodhya and other places. These Brahmins of the South do not recognise those of the North as true Brahmins, nor accept them as disciples, and even to the other day would not admit them to Sannyasa. The people of Madras even now occupy the principal seats of religion. It was in the South that when people of North India were hiding themselves in woods and forests, giving up their treasures, their household deities, and wives and children, before the triumphant war-cry of Mohammedan invaders — the suzerainty of the King of Vidyânagar was established firm as ever. In the South, again, was born the wonderful Sâyanâchârya — the strength of whose arms, vanquishing the Mohammedans, kept King Bukka on his throne, whose wise counsels gave stability to the Vidyanagar Kingdom, whose state-policy established lasting peace and prosperity in the Deccan, whose superhuman genius and extraordinary industry produced the commentaries on the whole Vedas — and the product of whose wonderful sacrifice, renunciation, and researches was the Vedanta treatise named Panchadashi — that Sannyasin Vidyâranya Muni or Sayana (According to some, Sayana, the commentator of the Vedas, was the brother of Vidyaranya Muni.) was born in this land. The Madras Presidency is the habitat of that Tamil race whose civilisation was the most ancient, and a branch of whom, called the Sumerians, spread a vast civilisation on the banks of the Euphrates in very ancient times; whose astrology, religious lore, morals, rites, etc., furnished the foundation for the Assyrian and Babylonian civilisations; and whose mythology was the source of the Christian Bible. Another branch of these Tamils spread from the Malabar coast and gave rise to the wonderful Egyptian civilisation, and the Aryans also are indebted to this race in many respects. Their colossal temples in the South proclaim the triumph of the Veera Shaiva and Veera Vaishnava sects. The great Vaishnava religion of India has also sprung from a Tamil Pariah — Shathakopa — "who was a dealer in winnowing-fans but was a Yogin all the while". And the Tamil Alwars or devotees still command the respect of the whole Vaishnava sect. Even now the study of the Dvaita, Vishishtâdvaita and Advaita systems of Vedanta is cultivated more in South India than anywhere else. Even now the thirst for religion is stronger here than in any other place.
(Memoirs of European Travel)
மேலும் படிக்க இணையக் குறிப்புச் சுட்டி இதோ:::
***
ஐயா! தங்களின் கருத்துகளை அவ்வப்பொழுது இங்கே எடுத்துப் போடுவோம். தங்களது அனுமதி தேவை.
பாரதி -- ஆஹா! அதற்கென்ன. நல்ல முயற்சி, நல்ல மனிதர்கள், ஆக்க பூர்வமான முயற்சி - இவற்றுக்கு என்றைக்கும் என் ஆசி உண்டு. சலோ! பாய். முன்னேறு. ரொம்ப பண்டித நடையில் போகாதே.
மீண்டும் பழைய காலம் திரும்பாது.
காலதேவனுக்கு எப்பொழுதும் முதுகு வலி.
அவனால் திரும்ப முடியாது.
எனவே அவன் கஷ்டத்தை உணர்ந்து நடந்துகொண்டால்
மனம் கனிவான். வாழ்க.
ஐயா! இன்னும் ஒன்று. ஹிந்து மதம் பற்றி உங்களுடைய விளக்கம் தேவை.
பாரதி -- ம் ம் ம் சரி பாடுகிறேன் கேள்.
தெரிந்தால் போல் கூடப்பாடாதே. கவனம் கொள்.
"மண்ணுலகின் மீதினிலே எக்காலும்
அமரரைப் போல் மடிவில் லாமல்
திண்ணமுற வாழ்ந்திடலாம்.
அதற்குரிய
உபாயமிங்கு செப்பக் கேளீர்!
நண்ணியெலாப் பொருளினிலும் உட்பொருளாய்ச்
செய்கையெல்லாம் நடத்தும் வீறாய்த்
திண்ணிய நல் அறிவொளியாய்த் திகழும் ஒரு
பரம்பொருளை அகத்திற் சேர்த்து,
செய்கையெலாம் அதன் செய்கை; நினைவெல்லாம்
அதன் நினைவு; தெய்வமே நாம்;
உய்கையுற நாமாகி நமக்குள்ளே
ஒளிர்வதென உறுதி கொண்டு
பொய் கயமை சினம் சோம்பர், கவலை, மயல்,
வீண்விருப்பம், புழுக்கம், அச்சம்,
ஐயமெனும் பேயையெலாம் ஞானமெனும்
வாளாலே அறுத்துத் தள்ளி
எப்போதும் ஆனந்தச் சுடர்நிலையில்
வாழ்ந்து உயிர்கட்கு இனிது செய்வோர்
தப்பாதே இவ்வுலகில் அமரநிலை
பெற்றிடுவார்;
சதுர்வேதங்கள்
மெய்ப்பான சாத்திரங்கள் எனும் அவற்றால்
இவ்வுண்மை விளங்கக் கூறும்
துப்பான மதத்தினையே
ஹிந்துமதம்
எனப்புவியோர் சொல்லுவாரே."
(சந்திப்பு கற்பனை; பாட்டு உண்மை. எங்காவது இதையும் பாரதி சரிதத்துல சேர்த்துறப் போறானுவ. அப்பறம் இதுக்காக நான் போய் பழங்காலத்துல பொறந்திட்ருக்க முடியாது)
***
பாரதமா? எல்லாம் கட்டுக் கதை என்ற புரட்டர்களின் வாதம் எல்லாம் பல்லிளித்துப் போய் இப்பொழுது ஆர்க்கியலாஜியே சரஸ்வதி நதிக்கும், ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் த்வாரகைக்கும், ஹஸ்தினாபுரத்திற்கும், குருக்ஷேத்திரப் போரின் மிச்சங்களுக்கும் மேலும் மேலும் சான்று பகர்கின்றதைப் பார்த்தால் என்ன சொல்வீர்கள்?
அந்நியர் தமக்கடிமை அல்லவே -- நான்
அந்நியர் தமக்கடிமை அல்லவே
என்று பாடினார் பாரதி.
இதோ இந்தக் குளிகையில் பாருங்கள். கடந்த காலம் தெரியும் -- அப்புறம் நீங்களும் பாடலாம்
:--))
***
ஹிந்து மதத்தின் பெருமையை உள்ளபடி உவந்து ஏற்க ஏன் சிலர் இவ்வளவு கஷ்டப் படுகின்றனர்?
நம்மிலும் சிலர் ஹிந்து மதம் என்றாலே நெளிவதைப் பார்க்கிறோம்.
சிலருடைய உளவியல் தாங்கள் சுயச்சார்பு அற்றவர்கள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காகத் தங்கள் வீட்டின் மீதே கல்லை விட்டு எறிந்துகொண்டும், தங்களைத் தாங்களே சாட்டையால் அடித்துக் கொண்டும் போவோர் வருவோர், "சார்! அவர் பார்த்தீங்களா! அவருக்கு தன் வீடு என்ற உள்ளச் சார்பு, தான் என்ற பிடிப்பு அதெல்லாம் எதுவும் கிடையாது. பாருங்க! தன்னையா இருந்தாலும் எப்படி வெளுத்துக் கட்றாரு" -- இப்படிச் சொல்லிவிட்டால் அவ்வளவிதான் பெரும் பிறவிப்பயன்.
சிலர் தங்கள் குழந்தைகளைக் கண்டிப்போடு வளர்ப்பவர்கள் என்று ஊர் உலகத்தில் நல்ல பேர் எடுக்க வேண்டி, நாலு பேர் பார்க்க எப்பொழுது பார்த்தாலும் தங்கள் குழந்தையைக் குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்றிவைத்து தண்டனை கொடுத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். பார்க்கின்றவர்கள், "அதெல்லாம் அவர் ரொம்ப ஸ்ரிக்டு." என்ரு தன்னைப் புகழ்வதைக் கேட்க ஒரு அரிப்பு அவருக்கு இருந்துகொண்டே இருக்கும்.
இதைப் போலவே இன்னும் சில மெண்டல் கேஸ்கள் இருக்கின்றன. உயர்ந்த விஷயங்களை ஓசைப் படாமல் யாரிடமிருந்தாவது காப்பி அடித்துவிடும். பிறகு அது தன்னுடையது சொந்தமாக என்பதுபோல் பாவனை காட்டித் திரிந்துகொண்டிருக்கும். உண்மை வெளிப்படும்வரை எவ்வளவு தூரம் ரோட்டோரத்துப் பாராட்டுகள் என்ற சில்லரைகளைப் பொறுக்கி மூட்டை கட்ட முடியுமோ 'வந்தவரை லாபம்' என்று சுருட்டிக் கொண்டு ஓடும். எல்லாம் ஸைகாலஜி பிரச்னை.பாவம் சின்ன வயசில் வளர்த்தவர்கள் சரியாகப் பாராட்டி ரெகக்னிஷன் தந்திருக்க மாட்டார்கள். அது இப்படி அல்பத் தனங்களில் ஓடவைக்கிறது.
இது உலகு எங்கிலும் என்பதற்கு இதோ --
Diwali festival a good time to ask: Are we all Hindus now?
BY DOUGLAS TODD, VANCOUVER SUN NOVEMBER 4, 2010
'We are all Hindus now."
That was the headline of a noted essay that appeared in 2009 in Time magazine, and it's well worth reflecting on as Canadians of all backgrounds are increasingly drawn to the annual South Asian festival of Diwali.
North Americans have not, we know, openly converted en masse to Hinduism -- even if Elizabeth Gilbert's book about exploring Indian mysticism, Eat, Pray, Love, has become a hugely popular movie, and the lead actress, Julia Roberts, declared this fall she is Hindu.
But it is remarkable how Hindu beliefs, metaphysics and practices have quietly and thoroughly become integrated into North American culture in the past couple of decades, almost as if by stealth. Or osmosis.
For instance, Canada, especially the West Coast, has witnessed the rise of hundreds, if not thousands, of yoga studios, meditation centres, vegetarian restaurants and Ayurvedic health spas, all of which could be said to have roots in Hinduism.
The key Hindu teaching about reincarnation, as well, is accepted now by 30 per cent of all Canadians, including 37 per cent of Canadian women, according to a recent Leger poll.
Hindu meditation philosophy has also gone mainstream through best-selling spiritual teachers like Deepak Chopra and Vancouver's Eckhart Tolle, the author of The Power of Now.
In addition, a Pew Forum poll found that two out of three Americans now reject the theologically conservative Christian teaching that there is only one way to heaven, or salvation.
Most North Americans, even while declaring themselves "Christian" or "Jewish" or "secular," are signing onto the long-held Hindu attitude there are many authentic roads to spiritual truth.
It can't be claimed that Diwali, the autumn "festival of lights" that officially kicks off Friday at temples, is the main vehicle by which Hindu ideas and practices are becoming assimilated across North America.
Still, Diwali's growing acceptance among non-South Asian Canadians, especially among schoolchildren in urban centres such as Toronto and Vancouver, may have contributed to the quiet trend.
As most Canadians know, Diwali is celebrated not only by Hindus, but in different ways by Sikhs and Jains of South Asian heritage.
One of the many reasons Hinduism tends to be overshadowed in B.C. is that the province has four times more Sikhs than Hindus. Yet, across Canada, there are slightly more Hindus (roughly 360,000) than Sikhs (about 340,000).
Hinduism's unusually low profile in Canada is furthered by the fact Sikhs share many teachings with Hindus: Both promote reincarnation, karma, cremation and the belief that time is cyclical rather than linear.
Both teach the soul is continually reborn in different bodies.
Yet, compared to Sikhism, Hinduism is a much older, much larger and much more geographically and philosophically diverse religion. Compared to Sikhism, Hinduism has had a much wider impact on the planet (including by indirectly giving birth to Buddhism).
What is the biggest reason most North Americans fail to recognize there is truth in the provocative statement: "We're all Hindus now"?
It's simple: The religion is often not given credit where it is due. To put it another way, Hinduism is being plagiarized.
The co-founder of the Hindu American Foundation, Suhag Shukla, is among those miffed that many promoters of yoga, meditation, Ayurvedic health and Indian philosophy often go out of their way to avoid using the word "Hindu."
Shukla charges that most North Americans stereotype Hinduism as being about "caste, cows and curry." As a result, he maintains everyone from Eckhart Tolle to fitness teachers routinely act as if things like yoga and reincarnation have next to nothing to do with Hinduism.
How exactly does this intellectual theft occur? Many North Americans who market or teach what are in essence Hindu beliefs or practices often call them something else, such as "ancient Indian," "Vedic," "yogic" or even "universal."
Shukla says none of these euphemistic labels for describing Hindu-based practices are exactly wrong, but they're still misleading.
"Without a nod to their Hindu origins, this de-linking disenfranchises admitted Hindus of recognition and appreciation for the breadth and depth of their faith," Shukla writes.
He has a point. It's time to give proper credit as South Asian Hindus continue to take a larger role in everyday Canadian life, as Diwali becomes mainstream in Metro Vancouver, as yoga and meditation become firmly established and as more North Americans begin to concur with the foundational teaching of Hinduism's Rig Veda:
"Truth is One, but the sages speak of it by many names."
dtodd@vancouversun.com Read Douglas Todd's blog atwww.vancouversun.com/thesearch
(நன்றி -- டாக்டர் திரு கல்யாணராமனின் ஃபார்வேர்ட் அஞ்சல்)
***
***
ஹிந்து பண்பாட்டின் பெருமை ஆன்மிகத்தை முக்கியமாகக் கொண்டது. ஆயினும் விஞ்ஞானத்திலும் பழங்காலத்தில் சிறப்பான முன்னோடிகளாய் இருந்தவர்கள் ஹிந்துக்கள். உலகம் உருண்டை என்றும், பூமியின் Gravitational Field theory ஐயும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் முன்னமே மிக இயல்பாகக் குறிப்பிடும் அதிசயத்தைக் கண்டு வியக்கிறார் Will Durant என்னும் சரித்திரப் பேராசான்.
"India's work in science is both very old and very young: young as an independent and secular pursuit, old as a subsidiary interest of her priests. Religion being the core of Hindu life, those sciences were cultivated first that contributed to religion...grammar and philology....The greatest of Hindu astronomers and mathematicians, Aryabhata, discussed in verse such poetic subjects as quadratic equations. sines and the value of pi; he explained eclipses, solstices and equinoxes,announced the sphericity of the earth and its diurnal revolution on its axis. and wrote, in daring anticipation of Renaissance science: "The sphere of the stars is stationary, and the earth, by its revolution, produces the daily rising and setting of planets and stars".
His most famous successor, Brahmagupta, systematized the astronomic knowledge of India.....these men and their followers...expounded the theory, though not the law, of gravity when they wrote in the Siddhantas: "The earth, owing to its force of gravity, draws all things to itself."
Klaus Klostermaier என்பவர் கூறும் பொழுது ஹிந்து மதம் எப்படித் தன்னை காலம் தோறும் கொள்வன கொண்டு தள்ளுவன தள்ளிப் புதுப்பித்துக் கொள்கிறது என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறார். இதை நாம் 'ஹிந்து மதம் ஓர் அறிமுகத் தெளிவு' என்னும் தலைப்பில் எழுதிவருவதில் விளக்கிய 'சுருதி-ஸ்ம்ருதி' 'மாறாததும், மாறுவதும்' போன்ற கருத்துகளை நினைவு படுத்திக்கொண்டால் நன்கு புரிந்து கொள்ள முடியும்.
"Hinduism in its long history has undergone many changes; it is rapidly adopting to modern times and constantly bringing forth new movements and taking new directions. Hinduism has always been more than mere religion in the modern Western sense and it aims at being a comprehensive way of life as well today, a tradition by which people can live."
(இரண்டு மேற்கோள்களுமே Journey of the Upanishads to the West, Swami Tathagatananda என்னும் நூலிலிருந்து மேற்கோள்கள் பகுதியிலிருந்து கிடைத்தவை. எழுத்துக்களை மையழுத்தம் தந்திருக்கிறேன் கவனப்படுத்த வேண்டி.)
***
ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்
*
posted by Srirangam V Mohanarangan @ 11:18 AM
<< Home