ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்தோத்திரம் - 18

ஸ்வைராநு பா₄வாஸ் த்வத₃தீ₄ந பா₄வா:

ஸம்ருத்₃த₄ வீர்யாஸ் த்வத₃நுக்₃ரஹேண |

விபச்சிதோ நாத₂ ! தரந்தி மாயாம்

வைஹாரிகீம் மோஹந பிஞ்சி₂காம் தே || 

 

தெளிந்தநல் காட்சித் தூயோர் நாதநின் அதீனமாம் பெருமையதால்

தடையிலாப் பெருமை தாமும் உடையோர் ஆகி நின்னருளால்

நின்லீலையில் வையம் மயக்கும் கருவியாம் மாயைதன்னைத்

தாம் லீலையாய்க் கடக்கும் பெற்றியர் ஆகித் திகழ்வரன்றோ !

 

स्वैरानुभावा: त्वदधीनभावाः समृद्धवीर्या: त्वदनुग्रहेण ।

विपश्चितो नाथ तरन्ति मायां वैहारिकीं मोहनपिञ्छिकां ते ॥

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் 

*** 

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்தோத்திரம் - 17

ஸ்வாமிந் ப்ரதீசா ஹ்ருத₃யேந த₄ந்யா:

த்வத்₃ த்₄யாந சந்த்₃ரோத₃ய வர்த்த₄மாநம் |

அமாந்தம் ஆநந்த₃ பயோதி₄மந்த:

பயோபி₄ரக்ஷ்ணாம் பரிவாஹயந்தி |I

 

புறநோக்கம் அற்றே தன்யர்கள் அகம் குவிந்த இதயத்தில்

புலர்ந்துவரும் முழுநிலவாய் நினைக் காண்பார் தியானத்தில்

முழுநிலவில் பொங்கிக் கரையிகந்து புறம்போந்த

ஆனந்தக் கடல்தானே ஸ்வாமீ! அவர்கண்ணில் வெள்ளமிடும்.

 

स्वामिन् प्रतीचा हृदयेन धन्या: त्वद्ध्यान चन्द्रोदयवर्धमानम् ।

अमान्तम् आनन्दपयोधिमन्तः पयोभिरक्ष्णां परिवाहयन्ति ॥

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் 

*** 

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்தோத்திரம் - 16

ஸ்வாமிந் ப₄வத்₃த்₄யாந ஸுதா₄பி₄ஷேகாத்

வஹந்தி த₄ந்யா: புலகா நுப₃ந்த₄ம் |

அலக்ஷிதே க்வாபி நிரூட₄ மூலம்

அங்கே₃ஷ்விவாநந்த₃து₂ மங்குரந்தம் || 

 

எம்மான் நினையே தியானித்த  

அமுதப் பெருக்கின் நீராட்டில்

தன்யரானோர் புளகமுறத்

தாம் உள் கலந்து தோய்ந்திடுவார்

கட்புலனாகா தென்றாலும்

உள்ளே அகத்தில் வேரோடி

உவந்தெழுந்தே அங்கமெலாம்

உன்னித் தெழுந்த புளகமதாம்.

 

स्वामिन् भवद्ध्यानसुधाभिषेकात् वहन्ति धन्याः पुलकानुबन्धम् ।

अलक्षिते क्वापि निरूढमूलम् अङ्गेष्विवानन्दथुम् अङ्कुरन्तम् ॥

 

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் 

***

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்தோத்திரம் - 15

அபிக்ஷணார்த₄ம் கலயந்தி யே த்வாம்

ஆப்லாவயந்தம் விசதை₃ர் மயூகை₂: |

வாசாம் ப்ரவாஹை: அநிவாரிதைஸ்தே

மந்தா₃கிநீம் மந்த₃யிதும் க்ஷமந்தே ||

 

தெளிந்தநல் தூயவெண்ணொளி பரப்பி

அடியரை அலகிலா ஆனந்தப் பெருக்கினில்

ஆழ்த்திடும் நிந்தன் நிர்மல உருவம்தன்னைக்

அரைக்கணமேனும் கருத்தினில் வைத்துப் பணிவார்

வாக்குகள் பிரவாகம் எடுத்துப் போந்து

வானிழி மந்தா கினியும் வெள்க

வையகம் பாவனம் ஆக்கும் அன்றே.

 

अपि क्षणार्धं कलयन्ति ये त्वाम् आप्लावयन्तं विशदैर्मयूखैः ।

वाचां प्रवाहै: अनिवारितै: तॆ मन्दाकिनीं मन्दयितुं क्षमन्ते ॥

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் 

*** 

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்தோத்திரம் - 14

மநோக₃தம் பச்யதி ய: ஸதா₃ த்வாம்

மநீஷிணாம் மாநஸ ராஜஹம்ஸம் |

ஸ்வயம் புரோபா₄வ விவாத₃ பா₄ஜ:

கிங்குர்வதே தஸ்ய கி₃ரோ யதா₂ர்ஹம் ||

உள்ளத்தில் வீற்றருளும் உன்னத ராஜஹம்ஸம்

என்றுன்னை உளம்தோய்ந்து கண்டிடுவார் உத்தமர்கள்

அன்னவர்க்கே மொழியெல்லாம் ஆகும்விதம் தொண்டியற்றத்

தாம் முந்தத் தமக்குள்ளே வாதிட்டு வணங்கிடுமால்.

 

मनोगतं पश्यति यः सदा त्वां मनीषिणां मानस राजहंसम् ।

स्वयं पुरोभाव विवादभाजः किँकुर्वते  तस्य गिरो यथार्हम् ॥ 

 

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன்